قریبِ غریب

حواس پرتی گرفتهام انگار.

او هست. در کنارم، همیشه و هر جا.

و من مثل آن وقتها که عینک بر چشم دارم اما همه جا را به دنبال عینکم میگردم،

او را نمیبینم؛

و . . .

درک نمیکنم.