انگار کن بالای قلهای ایستادهای
زیر پایت دره ایست بی انتها
کوه و ابر و دره و قله . . .
جایی این چنین،
دوست دارم که فریاد بزنم
از اعماق وجودم
همه نگفتنیها را
هر چه را که در دلم سنگینی میکند را
شاید کمی سبک شوم
برچسب:
نویسنده: هلیا خوشنام
تاريخ: پنجشنبه
23 فروردين
1397 ساعت: 16:35